۲۵ روز از مهر ۱۴۰۱ میگذرهحساب روزها و لحظهای گرانبهای زندگی و جوانیمو ندارمگاهی حالتهایی از پوچی و غم بیهوده سراغم میادچرا؟! خدا داند و دلم...اگر مجال نوشتن و خط خطی این پیجو پیدا کردماز هوای دلگیر و ساکت پاییزیه...پاییزی که دیگ ملموس تر شدهاز خدا میخوام کمکم کنه تا بتونم زن خوبی باشمزن خوب زندگی زن خوب زندگی پسرم و همسرم و خانوادم...زن خوب زندگی خودمقدر دادن خودم باشم...

چه زود ۷ آبان شدو چه زود امروز شب شددنیا در پاییزی ترین شکل ممکندر بارونی ترین شکل ممکندر مه آلودترین شکل ممکنو گرفته ترین شکل ممکنسرما هم چاشنی این هواست

در من کوچه ای است که با تو در آن نگشته ام سفری است که با تو هنوز نرفته ام روزها و شب هایی است که با تو به سر نکرده ام و عاشقانه هایی که با تو هنوز نگفته ام...♥️♥️برای پارسین عزیزم فرزند عزیزتر از جانم که به من زندگی بخشید به پناه زندگیم ...از هر زمان دیگر محتاج تو هستم به قول شاملو:نفسی که میکشم تو هستی خونی که در رگهایم میدودو حرارتی که نمیگذارد یخ کنم. امروز بیشتر از دیروز دوستت میدارم و فردا بیشتر از امروز.و این ضعف من نیستقدرت تو است...♥️